hanzmirck

mei 25, 2014

Vierde stadsgedicht

Filed under: Uncategorized — hanzmirck @ 12:18 pm

Hoe een oud horloge bij de tijd kan zijn

 

Ik heb nog het horloge dat mijn vader droeg tijdens

een hevige hagelbui. De plassen trokken wit weg

onder ratelend geweld. Hij tilde me uit het kinderzitje,

schuilde in een portiek, bewoners vroegen ons binnen

 

De verroeste wijzers staan sinds jaren daarbij stil

De namen van de mensen ben ik vergeten, en zij vonden

wat zij deden zo gewoon, dat het bijzonder is:

iemand even binnen vragen in je wereld

 

Wie met een nat horloge aanbelt laat ik binnen,

geef de handdoek door, en wat ik toen geleerd heb

aan de mensen uit de wijk, zo draai ik de wijzers

weer naar mezelf terug

 

Samen vormen wij een onstuitbare beweging in de tijd,

wegbezuinigd staan we onder een nieuwe naam weer op

Omdat we elkaar willen helpen, willen leren, elkaars buddy’s zijn,

omdat het in de mens zit te blijven delen in mens-zijn

 

© Hanz Mirck 2014

 

Advertenties

Geef een reactie »

Nog geen reacties

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: