hanzmirck

december 21, 2014

Dertiende stadsgedicht

Filed under: Uncategorized — hanzmirck @ 10:19 am

Someday my prince will come

 

Ik staar door muren als ruiten naar buiten

Iedereen kan me zien wassen, verkleden, proberen

te slapen. Niets meer voor mezelf, om te geven aan

wie het dichtst bij mag komen

 

Mijn glas is van glas, door de barst tussen mijn machteloze

vingers lekt mijn leven op de glimmende vloer

Wat ik eet korrelt in mijn keel,

wat ik drink snijdt door mijn lijf

 

Hard en breekbaar als ik ben,

de vingerafdrukken op mijn oppervlak;

alles breekt op mij, zelfs de kleuren, zelfs het licht

 

Niemand zo leeg, zo zuiver

zo gloeiend gegoten, zo gestold

als een traan van glas, prins…

 

© Hanz Mirck (stadsdichter van Apeldoorn) (Voor het Glazen huisje Apeldoorn)

Advertenties

Twaalfde stadsgedicht

Filed under: Uncategorized — hanzmirck @ 10:18 am

Piekervaring

 

De tijd waait ons als Veluws stuifzand rond

Alleen wat groen is of groeit houdt ons bij elkaar

Maar nu we de bomen binnenshuis halen,

uit hun grond, wat kan ik je nu wensen?

 

Iets verstandigs om te doen? Maar dat vergeet je

misschien liever. Iets gezonds dan? Maar dat lust je niet graag

Iets waar je naar verlangt, van het moment dat de dag donker begint

tot hij in het donker weer opgaat? Maar misschien valt dat tegen

 

Of kapot. Iets wat je zelf niet had kunnen verzinnen zo mooi?

Dat is goed, maar bedenk jij dat dan ook voor mij?

Zelf kan ik dat niet. Weet je wat ik kan doen?

 

Ik wens je meer groen. De geur van naald, hars en hulst

Meer groot in het klein. Meer jonge aanplant. Meer groei

Ik wens je een stad in het groen

 

 

 

© Hanz Mirck (stadsdichter van Apeldoorn) Nieuwjaarswens voor de gemeente Apeldoorn en RTV Apeldoorn)

Elfde stadsgedicht

Filed under: Uncategorized — hanzmirck @ 10:17 am

Slijp mij scherp

Zing mijn zinnen

Stuf mij niet stil

 

 

(Voor de Week van de Poëzie)

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.