hanzmirck

februari 1, 2015

Actualiteitsgedicht

Filed under: Uncategorized — hanzmirck @ 12:57 pm

Stille getuige

 

Die dag trok ik mijn pak aan. Mijn beste. Het enige

Niet langer kon ik zwijgen. Ik nam de beste woorden

Mijn enige. Mijn wapens een monddood pistool met

knaldemper en de meervoudsvorm van elk werkwoord

 

De portier was net zo nerveus als ik, precies op tijd

tussen de reclames in zou ik het nieuws zelf lezen, na

renteloze leningen, vervuilende schoonmaakmiddelen,

de verzekeringen die de regisseur me deed –

 

Iedereen kan me nu zien wachten, niemand weet

wat ik heb gezien, de dode decors, hoe murw de wereld

er van mijn kant uitzag. Ik hield me aan mijn dunne

stropdas overeind. Mijn beste. De enige

 

Toen draaiden ze mijn armen op mijn rug

Mijn toespraak verkreukeld in de kranten, ongehoord

op de grond. Banger voor mijn valse wapen

dan voor mijn waarheid. Mijn enige. De beste

 

© Hanz Mirck

Advertisements

Geef een reactie »

Nog geen reacties

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Geef een reactie

Gelieve met een van deze methodes in te loggen om je reactie te plaatsen:

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: